در دوران پس از حمايت ابو طالب به من رساند در دوران حيات او به من برساند » .

--> 2 - آن‌گونه كه حاكم در مستدرك آورده است ابو طالب در ابياتى خطاب به نجاشى چنين مىگويد : « بايد نيكان مردم بدانند كه محمد ( ص ) وزيرى براى موسى و عيسى بن مريم است كه براى ما هدايتى چون آنچه ايشان آوردند آورده است . پس اينان همه به امر او [ مردم را ] هدايت مىكنند [ از گناه ] باز مىدارند » ( الغدير ، ج 2 ، ص 331 ) . اينك مىپرسيم : آيا اين سخن چيزى جز ايمان به آمدن پيامبر موعود است كه تورات و انجيل مژدهء آمدن او را داده بود ؟ 3 - در ابيات ديگرى مىگويد : « او امين و محبوب مردمان است . » و مردم بر او برهان و هيبتى مىبينند . . . او پيامبرى است كه از نزد پروردگارش بر او وحى رسيده است . . . ( همان ، ص 331 ) . اكنون مىپرسيم : آيا چنين سخنانى جز به معنى ايمان به رسالت و رسول است ؟ 4 - آن‌گونه كه در سيرهء ابن هشام ج 1 ، ص 373 ، شرح ابن ابى الحديد ، ج 3 ، ص 313 ، الروض الانف ج 1 ، ص 220 ، البداية و النهاية ، ج 3 ، ص 87 و ديگر منابع آمده است ابو طالب در اشعار خود به مناسبت ماجراى محاصرهء بنى هاشم در شعب و پيمان‌نامهء محاصره از سوى قريش چنين مىگويد : « آيا نمىدانيد كه ما محمد ( ص ) را رسولى چون موسى ( ع ) يافتيم كه در نخستين كتب نامش آمده است ؟ » اكنون مىپرسيم : تفاوت اين سخن با عبارت « گواهى مىدهم كه محمد رسول خداست » چيست ؟ 5 - چنان‌كه در البداية و النهاية ج 3 ، ص 42 ، تاريخ ابى الفداء ، ج 1 ، ص 120 ، فتح البارى ، ج 7 ، ص 153 و 155 ، المواهب اللدينه ، ج 1 ، ص 61 و ديگر منابع آمده است . ابو طالب در ابياتى خطاب به پيامبر ( ص ) چنين اظهار مىدارد : « به خداوند سوگند ، آنان با همه اجتماع به تو دست نخواهند يافت مگر آن زمان كه من در خاك بيارمم و پنهان شوم . پس به مأموريت خويش بانگى آشكار در ده كه بر تو هيچ خوارى نيست . بدان [ مأموريت ] شادمان باش و ديدگانت بدان روشن باد .